در حالی که تریلر فیلم انیمیشنی علمیتخیلی Ray Gunn از نتفلیکس توجه بسیاری از طرفداران صنعت انیمیشن را جلب کرده است، اما این بار دلیل آن، داستان جذاب یا بازیهای درخشان نیست. بحث اصلی چرخهی دور سبک بصری فیلم است. بَرَد برِد، کارگردان فیلمهای شاهکار، مجبور شده بود به دلیل فشارهای تجاری و تصمیمات کارآمدها، از سبکی که عاشقش بود فاصله بگیرد و فیلم را با انیمیشن سهبعدی (CG) بسازد؛ تصمیمی که حالا باعث ایجاد شکاف عمیقی بین منتقدان و علاقهمندان به انیمیشن دستی شده است.
پرسشهای بیپاسخ و انتظارات بالا
نوستالژی و موفقیتهای اخیر عناوینی مانند Spider-Verse و انتظار برای فیلمهای جدید لایکا (Laika)، چشمان عموم را به سمت تازهترین تولیدات انیمیشنی دوخته است. Ray Gunn یک فیلم نئو-نوآر و پراسرار است که دتکتیو ریموند گان را در حال بررسی قتل یک ستاره مشهور به نام ونوس نووا نشان میدهد. ترکیب علمیتخیلی با جو کلاسیک فیلمهای نوآری و فضای بالغ داستان، حتی با وجود رتبهبندی سنی ملایم (PG)، احساسی بزرگسالانه را منتقل میکند. اما همانطور که منتقدان سریع قضاوت کردند، مشکل اصلی «انیمیشن بودن» فیلم نیست، بلکه «سهبعدی بودن» آن است که برای مخاطبانی که انتظار طرحهای دو بعدی دستی داشتند، شوکهکننده به نظر رسیده است.
تلاش برای بازگشت به ریشهها: انیمیشن دستی
صدای اعتراض در شبکههای اجتماعی
واکنشهای هیجانی در پلتفرم ایکس (تویتر) نشان داد که تعداد قابل توجهی از طرفداران، سبک بصری فیلم را «پلاستیکی» و «کمرنگ» ارزیابی کردهاند. یکی از کاربرها نوشت که بارها تریلر را دیده چون باور نمیکند انیمیشناش آنقدرها بد شده است. دیگری ابراز داشت که فیلم Ray Gunn مثل یک اثری است که «توسّیکننده است» برای تبدیل شدن به یک انیمیشن دستی. بسیاری از مخاطبان خستگی از تکرار سبکهای سهبعدی مشابه را ابراز کردند و نوستالژی طراحیهای اولیه را که احتمالاً دو بعدی بودند، زنده کردند.
دفاع بَرَد برِد و واقعیت صنعت هالیوود
کارگردان، بَرَد برِد، در گفتوگو با رسانههای تخصصی اعتراف کرد که عشق او به انیمیشن دستی با دیدگاه محتاط مدیران استودیوهای بزرگ همپوشانی ندارد. برzd معتقد است که استودیوها فکر میکنند مخاطبان امروزی سبکهای دستی را نمیپذیرند و بنابراین ساخت فیلم با انیمیشن کامپیوتری، یک تصمیم کاملاً تجاری بوده است. او میگوید وقتی سرمایهگذاران منابع را در اختیار قرار میدهند، کارگردان باید با آنها «بازی کند»، اما این به معنای رضایت کامل هنری نیست.
