ایس کمبت ۸: Wings of Theve روی کنسول PS5 (و همینطور Xbox Series و PC) یکی از آن بازیهایی است که از همان لحظه برخاستن از باند، خود را دقیقاً همان چیز میداند که همیشه بوده است. ترکیبی از طراحی علمیتخیلی، شخصیتهای انیمهای زنده و هواپیماهای واقعگرایانه، بستر ساختاری را میسازد که اگر دنبال انقلاب در این سکانس نیستید، کاملاً رضایتبخش خواهد بود. این بازی یک بازآفرینی است، اما وقتی به سرعت تمام پرواز میکند، اصلاً نیازی به تغییرات بزرگ ندارد.
بازگشت به چرخهای آشنا با ظاهر زیباتر
هرگز نباید انتظار داشت که Project Aces فرمول ۲۵ ساله خود را به کل تغییر دهد. از سال ۱۹۹۹ (یا برای بسیاری از طرفداران، از زمان Ace Combat 3) چرخه «قفل شدن روی هدف، انتخاب تسلیحات، شلیک» قلب تپنده این سلسله بوده است. ایس کمبت ۸ این چرخه را با یک جاکت پرنده شیکتر و همرزمیهای جدید به نمایش میگذارد. این یک انتقاد نیست؛ بلکه بازگشت به گریبانهای اطمینان بخش برای بازیسازی است. کنترلها بهاندازهای روان طراحی شدهاند که بیشتر زمان مأموریت را صرف تماشای آسمان میکنید تا نگرانی از نحوه هدایت هواپیما، تا جایی که یک پدیده عظیم فضایی افق را پر نکند و یادآوری کند که دقیقاً در چه بازیای هستید.
نظریهپردازی با داستان متغیر
داستان بازی در سال ۲۰۲۹ میگذرد. فدراسیون مرکزی Usea سقوط کرده و ناوگان آن از بین رفته است. شما بر بستر ناوگهدیدی فرسوده با نام «Endurance» نشستهاید. بخش رسانهای این حکومت، شخص اسطورهای «Wings of Theve» را به یک میت رابانی تبدیل کرده، اما راز آن است که این افسانه واقعی نبوده است و شما ناخواسته این نام و هویت را به ارث میبرید. این روایت، جنگی را به تصویر میکشد که در آن هویت دزدی شده و یک بازیکن ضعیف، با پرواز بر سر یک جنگجو، سعی میکند خانهاش را پس بگیرد.
اوج هیجان با موانع بزرگتر و پرهزینهتر
ایس کمبت ۸ جایی که واقعاً میدرخشد، جزئیات بصری و لحظات عظیم آن است. وقتی بازی تازه قرار است مثل تمرین یک تیراندازی ساده پیش برود، ناگهان یک دستیار خاص، یک یگان نخبه یا یک تغییر در هدف، افق را پر از یک موجودیت عظیم میکند. موتور Unreal Engine 5 اینجا بیش از هر چیز مفید است؛ هواپیماهای بیشتر، بمبافکنهای بیشتر، تانکها و انفجارهای بیشتر. یکی از بهترین مأموریتها، نبرد با یک «زمینکش» (Land Battleship) است؛ یک تخریبکننده عظیم که روی چرخههای تانک سوار شده و قصد کوبیدن به آسانسور فضایی آیکونیک را دارد. تکتک زرههای آن را پیش از شلیک مجدد میشکنید.
- اوج قلهای: رسیدن به ماموریت نهایی با ۱۰۰۰ هواپیما علیه ۴ نفر شما، حتی اگر در بازی کمتر از این عدد را ببینید، نفسگیر است.
- استراتژی با ابرها: ابرهای ردیابیشده (Ray-traced) صرفاً تزئین نیستند؛ آنها خط دید را میشکنند، راکتهای دشمن را گیج میکنند و پناهگاهی برای گریز از خطر در میشوند.
سیستمهایی که وعده میدهند اما به اجرا نمیرسند
سیستم رگیمنتی (Squadron) در این نسخه به شما اجازه میدهد دستوراتی مانند «پیگیری هدف» را به همرزمتان بدهید. اما این بخش عملاً از Ace Combat 5 تغییر نکرده و پیچیدهتر از نسخه ۶ هم نشده است. میتوانید با استفاده از امتیازات MRP، ارتقاء دهی رزمندگان را مدیریت کنید، اما در عمل، این تغییرات چندان بازی شما را دستنخورده نمیگذارند. تسلیحات خاص نیز به چند ایده آشنا مثل شلیک از فاصله دور، قفل چندگانه و بمبهای خودکار محدود میشوند.
چرا میانهای است که راضی میشود
بازی در تعادلی میان شبیهسازی و آرکید قرار گرفته که رضایتبخش است. اگر زیاد به سمت شبیهسازی بروید، آن لذت فوری پرواز را از دست میدهید و اگر کاملاً آرکید باشد، حس یک اس پایلوت را از دست میدهید. ایس کمبت ۸ در این نقطه میانه، اغلب خشنود است، مگر زمانی که مأموریتهای پنهاننمایی و اجتناب از رادار شما را کلافه کنند.
چندنفرهای که واقعاً متفاوت است
بخش آنلاین ایس کمبت ۸ جایی است که همه آن سیستمهای نیمهکاره کاملاً معنای میگیرند. از یک پایگاه هوایی با ۱۰۰ بازیکن، تا مأموریتهای همکاری چهار نفره علیه هوش مصنوعی، نبرد تیمی (PvPvE) و حتی نبرد ۴ به ۴ با نیروهای NPC. وقتی انسانهای واقعی در آنسوی نبرد هستند، انتخابهای شما در تسلیحات و موقعیتگیری واقعی میشود و باید به تیمتان توجه کنید، نه صرفاً به دنبال قفل بعدی بگردید.
