حضور در رویداد Adobe Max، آن هم در سالهای اخیر، تجربهای دوزست دارد. از یک سو، فضای صمیمیای شبیه به دوستانهبودن در یک کنفرانس طراحی با مبلهای راحت و چتهای غیررسمی است؛ اما از سوی دیگر، ورود به جلسات رسمی و کینیوتها حس کاملاً متفاوتی دارد؛ فضای پریسکانفرانسهای بزرگ با جیغ و هیاهوی حضار و حس تحمیلیتر از جلسات استیو جابز. این تناض قشنگ، دقیقاً جایی است که شکاف بین واقعیتهای صنعتی و انتظار مخاطبانی مثل من یا شما نمایان میشود.
سکوت آمیخته با تعجب: بازتابهای سال ۲۰۲۳
یکی از عجیبترین لحظات این رویداد در سال ۲۰۲۳ رخ داد. دیوید ودوانی، رئیس بخش رسانههای دیجیتال ادوبی، با هیجان از قابلیتهای مولد Firefly صحبت کرد و اعلام کرد که بیش از سه میلیارد تصویر با آن تولید شده است. انتظار میرفت سالن به جوش بیاید، اما به جای آن سکوت مرگباری حاکم شد. این سکوت نماد تفکر اکثر متخصصان خلاق بود: آن میلیاردها تصویر، احتمالاً توسط افراد غیرحرفهای برای حل مشکلات سریع تولید شده بودند، نه توسط طراحان واقعی. ادوبی در آن زمان، این شکاف را درک نکرده بود.
رویکرد جدید در Adobe Max 2026: هوش مصنوعی به عنوان یار، نه جایگزین
امسال رویداد در میامی برگزار میشود و لیست جلسات نشان میدهد ادوبی همچنان روی هوش مصنوعی مولد تمرکز دارد، اما با یک تفاوت کلیدی: آنها متوجه شدهاند که کاربران ممکن است از جایگزینی هنر با الگوریتم خوشحال نباشند. در راهنمای رویداد، عباراتی مانند «این جایگزین مهارت شما نیست» و «همکار خلاق، نه تکیهگاه» تکرار میشود. حتی یک جلسه با عنوان «چرا هوش مصنوعی تایتانیک خلاقیت ما نیست» برگزار میشود. این زبان ترحمانه نشان میدهد ادوبی سعی دارد نگرانیهای جامعه طراحی را مایع کند.
مخاطب اصلی کیست؟
با کاوش در لیست جلسات، مشخص میشود که مخاطب اصلی دیگر فریلنسرها یا طراحان مستقل نیستند، بلکه مدیران بازاریابی، صاحبان آژانسها و تیمهای خرید نرمافزار سازمانی هستند. بحثهایی مثل «حاکمیت، مقیاسپذیری و تضمین قانونی» و تولید «یک میلیون دارایی برندی» نشاندهنده رویکرد تجاری و سازمانی ادوبی است. در مقابل، یک جلسه تمامروزه درباره استادکارن Illustrator بدون هوش مصنوعی برگزار میشود که نشان میدهد «نبودن AI» دیگر یک حالت عادی نیست، بلکه یک کنجکاوی و استثنا محسوب میشود.
دغدغههای واقعی خالقان محتوا
با این حال، بسیاری از جلسات جذاب برای متخصصان واقعی طراحی شدهاند: ترفندهای InDesign، لوگوهای Aeron Draplin، و عمقهای Lightroom. اگر در این جلسات هوش مصنوعی وارد عمل شود، احتمالاً از نوع کاربردی و ساده است: تمیز کردن صدا در Premiere یا ماسکگیری آسمان در Lightroom. معظم طراحان حرفهای نمیخواهند نرمافزار کار آنها را تولید کند؛ آنها فقط میخواهند کارهای تکراری و خستهکننده از شانهشان برداشته شود و شفافیت در مورد قیمتگذاری و دادههای آموزشی وجود داشته باشد.
