ساختن یک فیلم ارکسترال متحرک ۵۰ دقیقهای برای کودکان، پروژهای است که بیشتر استودیوهای کوچک آن را از دسترس خود خارج میدانند. اما «دختر ستارگان درونی» (Daughter of the Inner Stars) با ترکیب هنرهای دستی و فناوریهای پیشرفته، مرزهای تازهای در دنیای انیمیشن شکست. این فیلم که به عنوان یک تجربهای برای معرفی موسیقی سمفونی به کودکان طراحی شده، نشاندهندهی این است که چگونه هوش مصنوعی میتواند بدون از دست رفتن روحیهی آنالوگ، دامنهی خلاقیت تیمهای کوچک را گسترش دهد.
از تصویربرداری واقعگرایانه تا انیمیشن سهبعدی
خلاقان این پروژه، از جمله نیکولاس باک (آهنگساز)، جیمز ونسون (فیلمنامهنویس و کارگردان) و ملانی هیلوتا (تولیدکننده)، در ابتدا قصد داشتند یک تجربهی شبیه به کتاب تصویری را روی صحنهی کنسرت ارائه دهند. کاراکترها مانند «فیا» و سایر شخصیتهای خیالی توسط استودیوی توبیک (Tubik) به عنوان تصاویر دوبعدی ثابت طراحی میشدند. اما با ورود ناتان سو، طراح تولید و بنیانگذار Inferstudio، چشمانداز پروژه تغییر کرد. او به دنبال راهی برای تبدیل تکیههای توبیک به مدلهای سهبعدی بود.
نقش شایستهی نُر هساون
- لادویگ هولمن، هنرمند کاراکتر، شخصیتها را به عنوان مِشهای کامل سهبعدی مجسمهسازی کرد.
- تیم با استفاده از فلو استودیو (Flow Studio) از اتودسک، فیلمهای ارسالی را به انیمیشن تبدیل کرد.
- نُر هساون، مدیر فنی انیمیشن، دادههای موشنکپچر را تفسیر و اصلاح کرد تا شخصیت نهایی شکل بگیرد.
تکنولوژیای که زمان را متوقف میکند
تنها ۱۸ ماه پیش از نمایش نخست در سیدنی، تیمها متوجه شدند که ترکیب فلو استودیو و مِتا هیومن انیمیتور میتواند حرکت را به پروژه اضافه کند. فلو استودیو یک فرآیند وبمحور است که به کاربران اجازه میدهد ویدیوی عمل واقعی را در کنار یک کاراکتر سهبعدی آپلود کنند تا با کمک هوش مصنوعی، حرکات بازیگر بر روی مدل مجازی منتقل شود. این قابلیت بدون نیاز به لباس موشنکپچر، هزینه و پیچیدگی فنی را به شدت کاهش داد.
در یک تست اولیه در سال ۲۰۲۳، تیم با استفاده از یک گوشی تلفن، یک مطالعهی دامنهی حرکتی ساده را ثبت کردند. نتیجهی شگفتانگیز بود: فیا که هنوز صورت و موهای نهایی خود را نداشت، با دقت قابلتوجهی حرکات را بازسازی کرد. این لحظه، چشمانداز پروژه را از تصاویر ثابت به یک فیلم کاملاً متحرک تغییر داد.
پشتیبانی از داستان با واقعیسازی
استفاده از اجرای زنده باعث شد تیم بر روی عمق احساسی داستان تمرکز کند. جیمز ونسون با ابراز علاقهی خود به فرآیند دستی، گفت: «من اسکریپتها و استوریبورد دستساخته تحویل دادم. تجربیات کار با بازیگران واقعی، در راهنمایی از روی اجرای موشنکپچر، به طور غیرمنتظرهای کاربردی شد.»
