وقتی طرحهای تبلیغاتی جدید فیلم «نورافق بر قمار» (Sunrise on the Reaping) در محافل عمومی ظاهر شدند، واکنشها فراتر از تحسین از خلاقیت بود؛ ترس، حس غالب مخاطبان بود. این کمپانی تبلیغاتی با انتخاب هوشمندانه لوکیشنها، موفق شده است فضای یک تخیل پستآپوکالیپتیک را بر محیط واقعی شهرنشینی تحمیل کند و حسی از «واقعیتشک» را در ذهن تماشاگر زنده کند.
آیا این فقط یک تبلیغ خلاقانه است؟
طراحی این بنرهای متحرک از رویکرد بصری پوسترهای پروپاگاندا شوروی الهام گرفته است. ترکیب تصویر یک سرباز روی پسزمینهای گلدار و متنی جسورانه با محتوای «صلح حفظ میشود، نه وعده داده میشود»، نگاهی سرکوبگرانه و مقتدرانه به مخاطب القا میکند. جالب اینجاست که اگرچه این طرحها مربوط به دنیای خیالی پنم هستند، اما جزئیات کمتری مانند نشانهای مناطق (Districts) در گوشهها و نوشتهای ریز که میگوید «با حمایت کاپیتول» ارائه شده، تنها رهای از واقعیت هستند. همین تضاد میان یک تصویر نظامی/سیاستی و پسزمینهای گلدار و روشن، نوعی ناهماهنگی بصری ایجاد میکند که مغز را به درکی غریبی سوق میدهد.
انتخاب مکان، کلید ترس است
- کاخ سفید (محل جدید/شبهنمودار): قرار دادن این پوسترهای تبلیغاتی در بیرون ساختمانهای نمادین قدرت مانند کاخ سنا و ناساس (در اینجا به عنوان نماد قدرت مرکزی در نظر گرفته شدهاند)، پیامی سیاسی-اجتماعی دارد.
- نمادینسازی از سانسور: با ظاهر شدن این تابلوها در مکانهایی مانند بناهای تاریخی دموکراسی و سازمانهای بینالمللی، تماشاگر ناخودآگاه این حس را میکند که سیستم استبدادی به کانون قدرت واقعی نفوذ کرده است.
- پل ارتباطی با واقعیت: دقیقاً همانطور که در فیلمهای هنجار شکن، دیستوپیاییها، مرز میان سانسور رسانهای و ایدئولوژیهای کنترلشده کم میریزد، این کمپین نیز با ریشهدواندن در مکانهای واقعی، مرز بین فیلم و جهان خود را محو کرده است.
