اگر در دنیای امروز با یک کلیک ماوس میتوان همه چیز را ساخت، چرا باید از یک متخصص هزینه کنیم؟ این پرسش آزاردهنده حالا سایهروشن بسیاری از شغلات خلاقانه را گرفته است. ژوزف کلک، که او نیز این چالش را درک میکند، تصمیم گرفته با ساختن یک استودیوی ریموت، دستخود بودن و اصالت کار انسانی را ثابت کند.
از بیچارد به کلک: مسیر خلاقیت و اعتراض
شاید نام «جو بیچارد» را بهتر بشناسید؛ عنوانی که سالها با آن کار میکرد. او در سریال مارسی که جایزه 2010 راجال تلویژن سیسای را گرفت، و در اثر کوتاه یک تمرین همدلی با خود که فیلمنامهاش توسط آلن داتون نوشته شده بود و اکنون بیش از 2.5 میلیون بازدید در یوتیوب دارد، حضور داشته است. اما امروزه او در لندن، سرپرست استودیو اوه است.
در تابستان امسال، او فیلم کمپین We Are Better Than This (ما بهتر از این هستیم) را کارگردانی کرد. این اثر که با همکاری هنرمند توضیحی کریس هاوتون، گروهی از نویسندگان و هنرمندان کتاب کودک، و میریام مارجولز (برای صدا) ساخته شد، اعتراضی به کراورینگ (استخراج) آثار خلاقان توسط شرکتهای بزرگ فناوری بود و وایرال شد.
هوش مصنوعی: میانگینسازی از گذشته
وقتی ژوزف در دایرکت اینستاگرام درباره هوش مصنوعی پرسید، پاسخ او جالب بود: «یک هنرمند باید کوشش کند تا چیز جدید، اصیل و شگفتانگیز بسازد. اما هوش مصنوعی به تعریف خود، میانگین همسانشده از همه چیزهایی است که پیش از این وجود داشته. من چیزی ندیدهام که واقعاً جذب من شود. البته برای همه ما یک تهدید بزرگ است.»
آنچه او را واقعا عصبانی میکند، ابزار نیست، بلکه چیزی است که در دنیای واقعی میبیند: «ما حالا میبینیم محصولات با آثار تولید شده توسط هوش مصنوعی تبلیغ میشوند؛ جایی که مهارت و مراقبت انسانی پشت آنها رو به گمنماییتر است. این جهتگیری برای صنایع خلاق، ناامیدکننده است.»
فلسفه استودیو ریموت: حذف هزینههای اضافی
به نظر میرسد دلیل بنیادین این رویکرد، چرخه بیزینس مود است. قبل از تأسیس استودیو اوه، ژوزف برای آژانسهای انیمیشن لندن مثل نیکسوس و استودیو آکا فریلنسری میکرد. او متوجه شد که بخش بزرگی از بودجه در هزینههای یک استودیو سنتی از دست میرود: «ساختمانهای بزرگ در مرکز لندن، پرسنل زیاد و دفاتری که بین پروژهها نصف خالی هستند. این هزینههای سربار به معنی بهتر شدن کار نیست.»
ژوزف اینگونه خلاصه میکند: «ما تمام این تشریفات را کنار گذاشتهایم. میتوانیم تیم مناسب را برای هر پروژه بسازیم، با هنرمندان نابغه در هر کجا که هستند همکاری کنیم، و بودجه بیشتر را صرف خود کار و مردمی که آن را میسازند کنیم.» مانیفست استودیو او همین است: «جشن از دستهای انسانی که کار را میسازند.»
آزادسازی خلاقیت و ساختارهای انسانی
اینگونه که ژوزف اغلب در خانه و تنها کار میکند، او خلاقیت انسانی را با دادن آزادی عمل به همکارانش حفظ میکند. او اغلب بریف (سند دستورالعمل) پیچیدهای نمیدهد؛ مثلاً برای موسیقی به همکاران قدیمیاش، اسکیلبرد، اجازه میدهد هر چه میخواهند خلق کنند. نتیجه همیشه غیرمنتظره و فراتر از انتظار است.
